VDL had al lang en breed de drie punten bijgeschreven. PPSC zag de 90 gespeelde minuten op het scorebord staan, samen met de 3-1-stand. Met de moed der wanhoop joegen de Schiedammers de bal richting het Maassluise strafschopgebied. Tot ieders verbazing — en vreugde of verdriet — stond er na het laatste fluitsignaal een 3-3-eindstand in de boeken.
In een wedstrijd vol wendingen en verrassingen was minuut 1 er al eentje om niet gauw te vergeten. Uit de aftrap kwam de verre bal van Emil van Schie voor de voeten van Noah Termeer, die meteen raak schoot. PPSC, dat vaak in de beginfase achterkomt, had geen 60 tellen nodig om de score te openen.
Het moet gezegd worden: VDL was niet eens onder de indruk. De thuisploeg voetbalde niet ineens anders, maar zocht geleidelijk en met overleg de aanval. Een kwartier later was de stand gelijk door Tygo Suisse. De aanvaller kreeg alle ruimte op links en voltrok de 1-1. Na kansen over en weer zorgde Matthijs Jansen met een verwoestende knal voor de 2-1-ruststand.
In het tweede deel was VDL wat gevaarlijker en ook balschenker Henk Salari, die zowel bij VDL als bij PPSC trainer is geweest, rekende op een ruimere winst voor VDL. Dat leek ook te gebeuren na de 3-1 van Tygo Suisse.
Maar voetbal is soms onvoorspelbaar, zeker als de 90 minuten zijn gespeeld. De titelkandidaat van trainer Jimmy van der Jagt leek uit te bollen richting het slotsignaal, waarna de mannen van trainer René van der Velde een wanhoopsoffensief begonnen. En PPSC presteerde werkelijk het onmogelijke. In de extra tijd scoorden Marly Mejia en Arthur Lima, laatstgenoemde met een prachtactie. Bij het uiteindelijke eindsignaal keek iedereen elkaar met grote ogen aan.
“Trots ben ik op de jongens,” aldus René van der Velde.
Door: Ton de Leede
Foto: Mischa Keemink
