Het leven van een columnist gaat niet altijd over rozen. Twee halve finale wedstrijden en twee keer op je plaat gaan. Ere echter wie ere toekomst. De coaches van Spanje en Argentinië hadden het voor elkaar. In alle columns van de laatste weken schreef ik vol lof over de Franse ploeg die zich regelrecht naar de finale en naar het kampioenschap zou voetballen. Mis. De stabiele ploeg van Didier Deschamps werd helemaal aan banden gelegd door het steeds sterker wordende team van Luis de la Fuente Castilllo. Wie die man langs de lijn heeft gezien, moet (net als ik) toch minstens gedacht hebben dat Frans Timmermans een tweelingbroer had. De middenveldtactiek van De La Fuente zorgde ervoor dat de talentvolle voorhoede van Frankrijk geen enkele kans kreeg. Tijdens de wedstrijd zag ik het gezicht van Deschamps ongeruster en wanhopiger worden. Zelfs de aanvallende wissels konden de wedstrijd niet meer veranderen.
Door: Cees van der Pol
Spanje Olé
Niet dat ik die Franse nederlaag heel erg vond, onze vakantiebestemmingen liggen altijd aan de Costa del Sol, we hebben Spaanse kennissen met wie we in 2010 samen de andere (eerste) Spaanse WK-finale bekeken. Die wedstrijd van de teen van Casillas. Het werd bijna ruzie, nadat Nigel de Jong een moordpoging op Xabi Alonso uitprobeerde.
De kracht van Spanje ligt al drie jaar bij Olmo, Fabian, Cucurella (zijn naam past bij de haardos) Yamal en topscorer Oyarzabal. In het doel staat Unai Simon, die zijn spelstijl heeft afgekeken in Youtube-filmpjes van Jan Jongbloed en in zes wedstrijden maar één keer is gepasseerd.
De La Fuente heeft sinds maart 2023 niet meer verloren en is nu 37 wedstrijden op rij ongeslagen. Ook als Spanje vóór staat, brengt hij voorhoedespelers in Merino (2 keer succesvol), Williams. Llorente Dat heet de Cruyffiaanse school. Zo kan je dus ook voetballen, Ronald K.
England is going home
Een dag later. Alle hoop had ik op Engeland gericht en op de spidercamera boven het veld. De dubieuze aanwijzing van de Amerikaanse scheidsrechter El Fatah of zo iets leek al in de eerste minuut uit te komen. Paredes begon meteen uit te delen met een overtreding die al geel waard was en al zijn matties ( Tggliofico c.s gingen hem nadoen. Een nieuwe schopper aan het firmament was de zoon van de Atletico Madrid, Simeone. Die moet net zoals pa volgens mij een pilletje geslikt hebben.
Las Malvinas revisited
Het doel van trainer Scaloni, die al acht jaar aan het roer staat, maar een rustige uitstraling heeft, was duidelijk. Engeland slopen. Zoals ik al eerder schreef in een column: Wraak nemen. Hoewel hij het vooraf tijdens de persconferentie stellig ontkende heeft Scaloni gebruik gemaakt van de sentimenten in Argentinië met betrekking tot de Vaderlandse geschiedenis. Na de wedstrijd provoceerden de Argentijnse spelers door op het veld een spandoek te onthullen met de tekst “Las Malvinas son Argentinas”, (De Falklandeilanden zijn Argentijns”). FIFA sport en politiek gescheiden, nee hoor. Ach, het zal wel bij een geldboete blijven.
Duitse sentimenten
“Voetbal is oorlog” (Michiels).”Oorlog is voetbal ” (De Pa van Polly). Toen hij nog leefde, maakte hij ziedend de nederlaag tegen Duitsland In München 1974 mee. Hij had de tv uitgezet, net niet het raam gesmeten. Ik deelde op dat moment nog de wraak en Vaders haat. Veertien jaar later in juni genas ik ervan: de zoete wraak toen Koeman en Van Basten de Duitsers versloegen. Ik lachte om de billenveegactie van Koeman met het shirt van Olaf Thon. Nu schaam ik me er plaatsvervangend voor.
Ik liep die avond ook met de Nederlandse vlag zwaaiend door mijn woonwijk: van links naar rechts. Pa was een half jaar eerder overleden. Ik overwoog om het goede nieuws op zijn graf te vertellen. Sinds 1988 heb ik dat haatgevoel tegen Duitsers niet meer. Ik vind Duitsers sinds die tijd erg fijne mensen: op vakantie gedragen ze zich meestal beter dan Hollandse zuipschuiten in Torremolinos.
Argentijnen kunnen wel voetballen
Over Koeman gesproken. Thomas Tuchel (dat hyper zenuwachtige mannetje langs de lijn) had dus beter moeten weten. Na de 1-0 oor Engeland begrepen de Argentijnen dat ze in plaats van schoppen ( Tagliofico, Paredes, Simeone en Mac Allister) beter konden gaan voetballen. De wandelende Messi werd ineens wakker, toen hij ook een Engelse doodschop van Anderson kreeg. Scaloni haalde ineens bijna al zijn schoppers eruit en bracht voetballers erin. De vriend van Messi (De Paul) kwam ook in het veld voor Simeone. Het leek net of de 39-jarige tot op dat moment zijn maatje had gemist. Hij ging weer dribbelen zoals voorheen. De vlo begon te prikken. Hij stond aan de basis van de beide doelpunten. Ik moet erkennen dat het verdiend was. Wie speelt als een haas wordt prooi van de jager.
Koeman en Tuchel
De bange en ongelovige Thomas Tuchel had dus niets van dit WK geleerd : Koeman had het twee weken geleden nog zo slecht voorgedaan. Hij bracht na de waterpauze alleen maar verdedigers in het veld. De Cruyffiaanse werkwijze van De La Fuente had een dag eerder juist iets anders laten zien. In plaats van creatieve spelers als Madueke, Rashford en Saka in te brengen, riep hij alleen verdedigers van de bank. Spits Henry Kane liep hij als een verloren schaap zonder herder rond in het Argentijnse Andesgebergte. In de 96e minuut kwam Rashford in het veld. Hij raakte letterlijk geen bal.
Voorgevoel
Ik app tijdens voetbalwedstrijden vaak met mijn collega-verslaggever Dirk.
Om 22.43 appte ik hem: “Tuchel is een angsthaas. Dat wordt afgestraft.”
Om 22.46 appte ik: “Ja, heb ik er kijk op of niet?” (1-1).
Om 23.54 appte ik : “Ja, een Koemannetje dus.” (1-2)
Om 23.05 appte ik: “Tuchel op staande voet ontslaan.”:
Lezers van mijn WK-columns weten dat ik niet sympathiseer met Messi en zijn trawanten. Maar door de moed van Scaloni en de lafheid van Tuchel moet ik toegeven dat…..
Ik kijk nog één wedstrijd van dit WK. Een wedstrijd om de derde plaats stelt immers niets voor. Daar ga ik in de nacht niet voor klaar zitten. Wie denkt kampioen te worden, wil niet voetballen om een bronzen medaille. Met alle B-spelers wordt het niets. Thuis komt die medaille in handen van grandmère of grandfather, nièce of little cousin uit O9-5 van Burnly City. Het kan me geen bal schelen wie derde wordt.
Voor mijn Spaanse kennissen, de obers in mijn Spaanse vakantierestaurant en voor Luis de la Fuente hoop ik dat een onpartijdige scheidsrechter wordt aangewezen, dat Yamal en Oyarzabal snel scoren en vooral de teen van Unai Simon het laatste WK-doelpunt van Messi verijdelt en dat de vlo huilend inkrimpt tot de 1m40 toen hij als elfjarig ventje in Barcelona aankwam en groeihormonen moest slikken. Back tot Basis.
Als Spanje wint onthullen Yamal en Oyarzabal een spandoek met de ontdekker van Argentinië: Gratias Amerigo Vespucci.
