Voetbal is eigenlijk een rare sport. Bij een uitslag van 0-0 voelt de één het als een overwinning en vindt de tegenstander het gewoon een verliespartij. Dat was zaterdag op de Rondgang bij HVC’10 wel degelijk het geval.
Doelman man of the match
Reinder Pul, de doelman van Full Speed, zonder enige concurrentie de man of the match, vierde de 0-0 als een zege, na zoveel nederlagen achter elkaar. “We gingen ervan uit om hier de nul te houden. Collectief voor elkaar knokken, terwijl ze bij HVC’10 op elkaar liepen te schelden. Aan het begin van het seizoen speelden we mooi voetbal, we wonnen. Daarna verloren we vele keren achter elkaar Nu is het punt voor punt pakken. Misschien kunnen we directe degradatie ontlopen. En we missen vandaag ook nog vijf basisspelers. Dan zijn alle middelen geoorloofd, toch?”
Tijdrekken
Reinder Pul begon al vroeg in de eerste helft met tijdrekken en heel kalmpjes aan te doen. “Ik vind dat het mag, als je zoals wij onderaan staan. De scheidsrechter bepaalt toch wat er is toegestaan.”
Nou van die kant had HVC’10 geen hulp te verwachten. De scheidsrechter van dienst trad niet op: een gele kaart wil wel eens helpen, vaak ook niet trouwens, want twee keer geel voor tijdrekken is nog nooit in Nederland uitgedeeld. Maar Pul had natuurlijk gelijk. Als je bij de scheids in het ‘pulletje valt’, probeer je je ploeg te helpen.
Irriteren
Dat helpen deed voor de rust trouwens ook de assistent-scheidsrechter van Full Speed door tekenen van het Groggy-syndroom te vertonen. Ook daar trapte Carli van Booma uit Den Haag met open ( of gesloten) in. Reinder Pul lachend: “Natuurlijk probeerden we ze te irriteren om hen uit het spel te halen. En het lukte nog ook, waar wij ons gaandeweg de partij als collectief steeds lekkerder gingen voelen.”
Nu zou het flauw zijn de 0-0 ‘nederlaag’ van HVC’10 op de rug van de leiding af te schuiven. Daarvoor speelde de ploeg te zwak en lag het tempo veel te laag om de stugge verdediging van Full Speed (vooral centrumverdediger Wessel van Vliet) te verontrusten. Bovendien leed de thuisploeg veel te veel balverlies, misschien veroorzaakt door het ongelijke veld en de straffe wind. Maar de vorm zoals die er de laatste weken wel degelijk was, was op deze zaterdagmiddag ver te zoeken.
Kansen gemist
Het had natuurlijk allemaal ook heel anders kunnen lopen, als in de derde minuut zowel Kirill Slutskyy als Badr ben Mohammed een mooie kans had benut. Later in de eerste helft was het vooral Mitchell Bouwhuis die enkele doelrijpe mogelijkheden over het doel schoot. Er stond feitelijk geen noemenswaardige aanval van het Delftse aanvalsduo Lucas van den Kolk en Inayat Wiegeraad tegenover. Een enkele verre bal kwam nog wel eens in de buurt van het doel, maar eigenlijk was het ‘de bus parkeren’ voor het eigen doel, wat overigens prima lukte.
Khalid el Menkouzi kreeg nauwelijks iets te doen, behalve een paar minuten voor tijd bij een Delftse vrije trap. Die moet je dan toch maar zien te houden.
HVC’10 miste daarnaast Jorno Reurink, voorlopig weer geblesseerd voor enige weken. En een andere spits’ is na het vertrek van Sil van Ooijen naar FC ‘s- Gravenzande niet meer in De Hoek aanwezig. De topscorers zijn 4 spelers met slechts 5 doelpunten.
Moedeloos
Ook in de tweede helft oogde de thuisploeg zich moedeloos en geïrriteerd. Het leidde ook nog tot een gele kaart voor Badr ben Mohammed die volgende week tegen topper RKDEO langs de kant mag toerkijken. In de bestuurskamer na afloop bleek dat scheidsrechter Van Booma ook nog een andere speler van HVC’10 had opgeschreven, waar dat de Delftse linksback Joey Donkers betrof, nadat hij Kay van den Bos had getorpedeerd. Je zult er maar door geschorst worden, omdat alleen uw verslaggever het had opgemerkt. ” Ja ze hadden allebei nummer 5″, is een niet al te sterke mededeling. Al met al een troosteloze middag voor de Hoekse ploeg die op jacht naar de achtste plaats verzuimde de afstand tot CION, Berkel en VFC ( alle drie verlies) te verkleinen. Ook Full Speed schoot eigenlijk weinig met het gelijke spel op door de 3-0 winst van het terugkomende Wilhelmus.
Piet Boon teleurgesteld
Piet Boon was na afloop niet boos, maar ‘”wel teleurgesteld in zijn ploeg. Het tempo lag veel te laag. We waren ook te gehaast in de voortzetting en veel te slordig. We vielen steeds aan door het midden in plaats van via de zijkanten voor gevaar te zorgen. Ook met Rico Sterrenberg erbij voor Dave Kram lukte het niet.” De Hoekse reservebak was trouwens wel heel mager bezet.
Trainer Frank Verhaar van de in her oranje geklede gasten wisselde in de tweede helft vier spelers die hun ploeg mee hielpen hun team over de streep trekken met de ‘0-0 ‘overwinning.’
Reinder Pul
Omdat de Delftse keeper in de laatste vijf minuten twee harde schoten (Glenn Boon vrije trap en Luke Kernan) uit zijn doel ranselde, werd hij de gevierde man. “Ja, ik keepte ook nog met een gebroken vinger. Ploegbelang maakte dat vandaag noodzakelijk.”
De boomlange, stevige doelman verdween met een brede glimlach naar de kleedkamer waar hij met grote vazen bier werd ontvangen door zijn ploegmaats.” Het was hem gegund, maar in de Hoek kon die glimlach vanmiddag helemaal niet doorbreken, nu de nacompetitie dreigender dan ooit is.
Opstelling HVC’10
El Menkouzi, Kay van den Bos, Boon, Van Ooijen, Groothuizen, Kernan (86. Bogaards, Michael van den Bos, Bouwhuis, Ben Mohammed, Slutskyy, Kram (65. Sterrenberg)
Geel : Badr ben Mohammed
Scheidsrechter: Carli van Booma (Den Haag)
Het laatste nieuws:
[get_posts numberposts=10]
