Wie om kwart over vier het sportpark aan de Rondgang in De Hoek kwam binnengelopen, zag op het digitale scorebord een 1-0 score voor de thuisclub staan. Weer zo’n magere overwinning voor HVC’10, zouden ze die voorsprong kunnen vasthouden in de blessuretijd, moet zijn gedachten dus zijn geweest? Na een vraag aan de medesupporter werd hij flink uitgelachen: “Nee, hoor meneer. Het staat 11-0.” Het leek alsof de nieuwkomer water zag branden en de uitdrukking: “Ja, je moeder op een houtvlot” op zijn lippen lag.
Door: Cees van der Pol
Het scorebord van HVC’10 wilde namelijk geen overwerk, stopte bij 10 en in de 90e minuut scoorde de Hoekse topscorer Zwaanswijk op aangeven van Roy Brederoo nummer 11. Een ongelooflijke en historische overwinning in de 16-jarige geschiedenis van de fusieclub. Nota bene tegen de zaterdagafdeling van de amateurs van een BVO, die enkele jaren geleden nog in de eerste klas speelde.
Overrompelen
Al in de eerste minuut maakte Casper Zwaanswijk zijn eerste treffer. Met een luchtje van buitenspel kwam doelman Samir Omar Erasmus ver uit zijn doel snellen. De hele verdediging was na de aftrap naar voren gelopen. Hoe lekker wil je het krijgen? Zwaanswijk lobde geroutineerd de bal over de kleine keeper en het scorebord werd binnen 60 seconden in werking gesteld. Met verbazing moet iedere HVC-supporter in de 2e en 3e minuut hebben gekeken naar wat de Rotterdammers aan het doen waren. Binnen 120 seconden hadden de Hoekse spitsen vier honderd procent kansen niet benut, soms dank zij een reflex van Erasmus. Het werd een verrassingsaanval uitgedacht door het trainersduo Dijkhuizen en Kraan.
Lof der Zotheid
De verdediging van Sparta wist werkelijk niet wat en hoe ze het moest doen. Ze werd helemaal overhoop gespeeld: spelmaker Reurink wist steeds de snelle Kram te vinden die zijn tegenstander Joshua van Galen achter elkaar zijn hielen liet zien. Die werd echter al snel vervangen door Shehab Jawanshir. Maar toen was de stand na dertien minuten al 3-0 voor de thuisclub. Twee keer mocht spits Badr ben Mohammed een voorzet van resp. Dave Kram en Casper Zwaanswijk langs doelman Erasmus tikken. Met een filosofische verwijzing naar de beroemdste Rotterdammer ooit ( het standbeeld op de Coolsingel getuigt ervan) was het werkelijk de “Lof der Zotheid.” Het werd voor de dappere doelman een nachtmerrie. Zo’n keeper ga je natuurlijk niet vragen wat hij van de wedstrijd vond. Uw verslaggever heeft soms ook menselijke trekjes.
HVC’10 even droog, daarna op stoom.
Het leek door de komst van Shehab Jawanshir dat de defensie van Sparta het antwoord op het aanvalsspel van HVC’10 had gevonden, want in de fase van 20e tot 35e minuut kwamen er wel voortdurend Hoekse kansen, maar geen doelpunten. Opnieuw Casper Zwaanswijk, Badr ben Mohammed en Ray Brederoo misten enorme kansen, soms nog gepareerd door een handje of een borst en buik van Erasmus. Een Hoekse versnelling vlak voor rust betekende 5-0: een bal die van dichtbij door Zwaanswijk door de benen van de doelman geschoten, betekende 4-0. Jorno Reurink ontfutselde twee minuten later listig een centrale verdediger de bal en knalde die hard in de kruising. 5-0.
Geen Rotterdamse botte bijl
Je zou verwacht hebben dat de Rotterdammers het botte bijltje zouden pakken. Niets was minder waar. Eén keer werd een Hoekse middenvelder bij zijn shirtje begrepen, maar scheidsrechter Robin Straub voelde de sfeer uitstekend aan en gaf de overtreder geen kaart. Straub moet één van de gemakkelijke wedstrijden in zijn loopbaan in het seniorenvoetbal hebben gefloten. Een sterk punt van de arbiter uit Monster was ook dat hij drie keer de voordeelregel bij aanvallen van de thuisclub toepaste en daarvoor beloond werd met een doeltreffend Hoeks resultaat. Ook lekker voor een scheids.
Hoe verder?
De gedachten van de thuisclub gingen enkele weken terug naar de thuiswedstrijd tegen CVV Zwervers waarbij de ruststand ook 5-1 was en de Capellenaren toch terug kwamen tot 6-5. Van je fouten leert men. Een mogelijke periodetitel kan ook afhangen van het doelsaldo. De ploeg kwam gedisciplineerd uit de kleedkamer. Al in de 47e minuut kreeg de debuterende linksbuiten Ray Brederoo een 100 % kans die hij over het doel van Erasmus schoot. Brederoo verving Rico Sterrenberg die in de laatste wedstrijden steeds het doel had gevonden met afstandsschoten, maar geblesseerd raakte op de training. Het leek er even op dat Sparta (av) daarna vijf minuten iets van zijn spel had terug gevonden. Maar het kwam in de hele wedstrijd tot geen enkele uitgespeelde aanval, de assistent van de thuisclub alleen voor een enkele ingooi moest vlaggen en doelman Staal evengoed op de tribune had kunnen plaatsnemen of met zijn vriendin op de Lijnbaan had kunnen gaan shoppen.
HVC’10 dendert door
Na een scherp genomen corner van Jordi Klepke,(56e minuut) maakte centrale verdediger Boy de Soomer met een fraaie voetbeweging het zesde doelpunt. Sparta hees daarna de witte vlag, wilde zeker niet gaan schoppen en dat was een compliment waard. HVC’10 miste kans op kans en de verdediging werd steeds vaker uitgespeeld door Reurink, Kram, Zwaanswijk en Sommeling. Ook aanvoerde Kay van den Bos liep vaak mee in de aanval. De 60-minutenwissel van veel trainers betekende dat ook Thomas van den Bosch en Tim de Koning het pleziertje mochten meebeleven. Jorno Groothuizen en doelpuntenmaker Ben Mohammed mochten op de bank plaatsnemen.
Reurink en Kram top
Het tweetal Jorno Reurink en Dave Kram liep steeds vaker door de verdediging en schonken elkaar de 7-0 en de 8-0. Voetballers houden nooit van een 10-0 nederlaag, want den ben je de schaamte voorbij, maar het leek nu net alsof de Spartaspelers het niet kon schelen. Sommigen zullen hooguit zo’n pupillenuitslag hebben meegemaakt, in het voordeel of het nadeel. Maar ineens besefte HVC’10 ook dat het gewoon moest doorgaan voor nog meer doelpunten. Je weet later maar nooit. In de laatste zeven minuten werd nog drie keer gescoord, waardoor Jorno Reurink en Casper Zwaanswijk met een hattrick de wedstrijdbal mochten verloten. De voetballer van het jaar in het Weestland staat na zeven wedstrijden al op acht treffers.
De 10-0 werd gescoord door de jonge Jason Röer: het was zijn eerste doelpunt in de hoofdmacht.
Gezang in de ene kleedkamer, en diepe droefenis en stuitende stilte in de andere. Dan hoef je echt niemand meer na de wedstrijd iets te vragen.
Je weet als neutrale kijker natuurlijk wel wie volgend jaar derde klas speelt.
