VDL wint in extremis en grijpt de periodetitel na heroïsche strijd
VDL trad zaterdag 24 januari aan tegen het laaggeplaatste WCR uit Rhoon met één duidelijk doel: winnen en daarmee de periodetitel veiligstellen. Wat vooraf misschien leek op een comfortabele middag, draaide uit op een ware thriller. Met ruim zeventig minuten tien tegen elf, een achterstand en een zinderende slotfase moest VDL tot het uiterste gaan om uiteindelijk toch als glorieuze winnaar van het veld te stappen.
De wedstrijd begon aftastend. In de eerste twintig minuten zochten beide ploegen naar de juiste balans, waarbij WCR compact stond en loerde op de omschakeling. VDL probeerde geduldig op te bouwen, maar echt grote kansen bleven uit. Na ongeveer 25 minuten kantelde het duel volledig door een bizarre situatie. Een terugspeelbal op keeper Marco Scheick veranderde in een onbedoelde assist voor een middenvelder van WCR, die vanuit buitenspelpositie terugliep maar volledig over het hoofd werd gezien. Toen deze speler alleen op Marco afging, trok de VDL-doelman aan de noodrem. Hoewel WCR uiteindelijk nog scoorde, besloot de scheidsrechter tot een vrije trap én een rode kaart voor Marco wegens het neerhalen van een doorgebroken speler.
VDL moest verder met tien man en noodgedwongen wisselen om reservekeeper Ruben Schuit in te brengen. De vrije trap werd vervolgens onhoudbaar binnengeschoten: 0-1. Wat een droommiddag moest worden, dreigde uit te lopen op een horrorscenario. Toch gaf VDL zich niet gewonnen. Met enorme inzet werd WCR teruggedrongen en kwamen er kansen voor Kees, Tygo, Stef en Senna, maar hun pogingen gingen over, naast of werden gekeerd door de keeper. Zo werd de rust bereikt met een minimale achterstand en een enorme opgave voor de tweede helft.
Na rust gooide trainer Jim van der Jagt het over een aanvallendere boeg. Met Sven Arends als tweede spits ging VDL vol op zoek naar de gelijkmaker. De druk nam toe en WCR werd steeds verder teruggedrongen. De ene aanval volgde de andere op. Een vrije trap van Tygo belandde op de paal, schoten misten net het doel en de verdediging van WCR hield met kunst- en vliegwerk stand. In de 65e minuut bracht Van der Jagt opnieuw verse energie met Reinder van Heijningen en Tijn Noordzij, waarmee het offensief nog verder werd opgevoerd.
Ondertussen moest VDL wel alert blijven op de spaarzame counters van WCR. Achterin hielden Tom Stigter en Mark van den Thoorn de boel uitstekend dicht, terwijl Ruben Schuit eenmaal knap redding bracht en zijn ploeg in de wedstrijd hield. VDL bleef drukken en vooral over rechts was Senna dreigend. Een schot op de paal en een mislukte rebound onderstreepten het gevoel dat het doelpunt in de lucht hing, maar het geluk leek maar niet mee te werken.
Tot vlak voor tijd. Met nog enkele minuten op de klok viel eindelijk de verdiende gelijkmaker. Voor de zoveelste keer werd de bal in het strafschopgebied gebracht en ditmaal stond Reinder van Heijningen op de juiste plek om de bal met zijn voet binnen te tikken: 1-1. Door het vele oponthoud kende de scheidsrechter ruim blessuretijd toe en VDL rook bloed. WCR zat er volledig doorheen en VDL ging met man en macht op zoek naar meer.
Die beloning kwam diep in blessuretijd. Sven Arends werd aangespeeld in het strafschopgebied en bleef ijzig koel. Met een droge knal schoot hij de bal in het zijnet: 2-1. Een explosie van vreugde volgde. Spelers, staf en supporters vierden uitbundig dat VDL in extremis niet alleen de wedstrijd, maar ook de periodetitel had gepakt. Heel Maassluis mocht het weten: VDL had zich verzekerd van een plek in de nacompetitie en daarmee van een promotiekans.
De slotfase kreeg helaas nog een nare bijsmaak. Er ontstonden opstootjes, een speler van WCR kreeg rood en na een grove overtreding moest Tijn Noordzij per brancard het veld verlaten. Dat overschaduwde het feest enigszins, maar deed niets af aan de enorme prestatie die was geleverd.
Man of the Match werd uiteindelijk Mark van den Thoorn, die de afwezige captain Fred van Maaswaal uitstekend verving. Hij was heer en meester in de duels, hield de defensie bij elkaar en verzorgde continu de opbouw van achteruit. In een wedstrijd waarin meerdere spelers uitblonken door strijd en karakter, sprong zijn optreden er net iets bovenuit.
Zo werd het een middag die niemand bij VDL snel zal vergeten: winnen met tien man, een wedstrijd in extremis beslissen en als beloning de periodetitel binnenhalen. Een prestatie die symbool staat voor de veerkracht, mentaliteit en teamgeest van deze ploeg.
Volgende week staat alweer een kraker op het programma. PPSC komt naar Maassluis waar om 14:30u wordt afgetrapt. We zien onze trouwe supporters dan graag weer.
